සැලකිලිමත් නොවුන හොත් අන්ධභාවයට පත්විය හැකි භයානක අක්ෂි රෝගයක් හෙළිවෙයි.

සෑම වර්ෂයකම නොවැම්බර් මස 10 වන දිනට ලෝක කෙරටකෝනස් දිනය යෙදී ඇත. (World Keratoconus Day ) එම දිනයට සමගාමීව කෙරටකෝනස් රෝගී තත්ත්වය පිළිබදව මෙරට ජනතාව දැනුවත් කිරීමේ අරමුණින් විශේෂ මාධ්‍ය සම්මන්ත්‍රණයක් අද (10) පෙරවරුවේ කොළඹ ජාතික අක්ෂි රෝහල් ශ්‍රවණාගාරයේ දී පැවැත්විණි. 2016 වර්ෂයේ දී ජාත්‍යන්තර දිනයක් ලෙස නම් කර ඇති ලෝක කෙරටකෝනස් දිනය මෙරට දී  සමරනු ලැබූ පළමු අවස්ථාව මෙය වේ. 

කොළඹ ජාතික අක්ෂි රෝහලේ අධ්‍යක්ෂ විශේෂඥ වෛද්‍ය ජයරුවන් බංඩාර මහතාගේ අධීක්ෂණයෙන් පැවති මෙම වැඩසටහනේදී අක්ෂි ශල්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමයේ සභාපති, අක්ෂි ශල්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය කුසුම් රත්නායක, කරාපිටිය ජාතික රෝහලේ කෝනියා පිළිබද අක්ෂි ශල්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය මේධාවිනී දිසානායක, යාපනය ශීක්ෂණ රෝහලේ කෝනියා පිළිබද අක්ෂි ශල්‍ය විශේෂඥ වෛද්‍ය එස්.සුජීවන්, ජාතික අක්ෂි රෝහලේ සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපන හා තත්ත්ව කළමනාකරණ හෙද නිලධාරීනී නදී රාජකරුණා ඇතුළු අක්ෂි විශේෂඥයින් අදහස් දක්වන ලදී. 

කෙරටොකොනස් (Keratoconus) යනු අක්ෂි රෝගයක් වන අතර එය ඇසේ කුණීතයේ ව්‍යුහය තුල සිදුවන වෙනස්වීමක් වන අතර එහි බලපෑමට ලක් වූ කොටස කෝනියාව වේ (kerato යන්නෙහි තේරුම “කෝනියාවට සම්බන්ධ” යන්නයි). keratoconus වලදී, කෝනියා විකෘතියකට ලක් වේ. එහි සාමාන්‍ය වටකුරු හැඩය වෙනුවට එය කේතු හැඩයක් ගනී. එමෙන්ම කෝනියාව වඩ වඩාත් සිහින් සහ අක්‍රමවත් වේ. රෝගය බෝ නොවන අතර එමඟින් පෙනීමේ ගැටලු ඇතිවේ. කෙරටොකොනස් තත්වය පුද්ගලයින් 2000 ට එක් අයෙකුට ලෙස ආසන්න වශයෙන් ඇතිවිය හැකිබව සොයාගෙන ඇත. සාමාන්‍යයෙන් වයස අවුරුදු 10 න් පමණ ආරම්භ වී වයස 30 ගණන් වල පිරිස් දක්වා වැඩි වශයෙන් දක්නට ඇත. මේ සඳහා නිසි වෙද්‍ය උපදෙස් හා ප්‍රතිකාර අවශ්‍ය අතර එයින් අපහසුතා මගහරවා ගත හැක.

keratoconus හි රෝග ලක්ෂණ මොනවාද ?

මෙහිදී ප්‍රධාන වශයෙන්ම නොපැහැදිලි පෙනීම, දුර්වල දුර දර්ශනය හෝ රූප අනුපිටපත් කිරීම වැනි දෘෂ්ටි ආබාධ ඇති කරයි. එය සැලකිය යුතු ලෙස බලපාන අතර පෙනීම අඩු කරයි. එය 90% ක්ම ඇස් දෙකටම බලපායි. කණ්නාඩි මගින් නිවැරදි කළ නොහැකි පෙනීම නැතිවීම සඳහා අක්ෂි වෛද්‍ය තක්සේරුවකදී Keratoconus බොහෝ විට සොයා ගනු ලැබේ. 
keratoconus හි පළමු රෝග ලක්ෂණ වන්නේ, නොපැහැදිලි පෙනීම (මීදුම දැනීම), බොහෝ විට දුරස්ථ දර්ශනය (මයෝපියාව) සහ / හෝ විකෘති දර්ශනය (අස්ටිග්මැටිස්වාදය) යනාදී තත්වයන් ඇතිවිය හැකි අතර එයට අමතරව ආලෝකයට අධික සංවේදීතාව, කාච වලට අනුවර්තනය වීමේ අපහසුතාව, රාත්‍රී රිය පැදවීමේ දුෂ්කරතා, දෘෂ්‍ය තෙහෙට්ටුව, හිසරදය. ආදී තත්වයන්ද ඇති විය හැක.

මූලික අවධියේදී හඳුනාගත හොත් සාර්ථකව පාලනය කරගත හැකි නමුත් සැලකිලිමත්වීම ඉතාම වැදගත් වේ. පළමු ප්‍රතිකාරය වනුයේ පෙනීමේ ගැටළු නිවැරදි කිරීම සඳහා කණ්නාඩි සාදා ගැනීමයි. රෝගීන්ගෙන් 15% ක් පමණ සඳහා මෙය ප්‍රමාණවත් වේ. එයට පසුව වීදුරු කාච භාවිතය සිදුකල හැක. මේවා කෝනියාවේ අක්‍රමිකතා සමනය කිරීමට ඉඩ සලසයි. එය රෝගීන්ගෙන් අඩකට අදාළ වන බැවින් එය වඩාත්ම භාවිතා කරන ප්‍රතිකාරයයි. කෝනියා බද්ධ කිරීම අවසන් විකල්පය වන අතර හානියට පත් කෝනියාව ඉවත් කර එය මියගිය පරිත්‍යාගශීලියෙකුගේ කෝනියා බද්ධයක් මගින් සැකසීම ඉන් සිදු කරයි. මෙය අවසාන විසඳුම වන අතර රෝගය කලින් හඳුනා ගැනීම තුලින් රෝගීන්ගෙන් විශාල පිරිසක් මෙම අදියරට නොයා ගලවා හැකි බවත් වෛද්‍ය මතයයි.